©Els Coppens

Inhuldiging oorlogsmonument 't Schipken in Wijnhuize

Vorige zondag, 77 jaar na de slag van Wijnhuize, werd door een delegatie van het College van Burgemeester en Schepenen en leden van de gemeenteraad het nieuwe oorlogsmonument aan ’t Schipken plechtig ingehuldigd. "Voor de reden van de plaatsing van een oorlogsmonument, keren we terug naar zondag 3 september 1944", begint schepen Benjamin Rogiers, tevens ook voorzitter van het Oud-Strijderscomité, z'n speech. "Het was toen feest ter gelegenheid van kermis Steenhuize. Maar er heerste ook heel wat opwinding: de Engelsen hadden de dag voordien Ronse ingenomen en rukten over een breed front richting Oudenaarde, Aalst en Gent. Op de grote kruispunten verzamelden heel wat mensen die met spanning de passage van de bevrijders afwachtten, zo ook aan 't Schipken in Wijnhuize, ook wel bekend als het kruispunt van de Schipstraat en de Gentweg (de N42)."

De Britse pantsereenheden, die het gebied tussen de hoofdassen uitkamden, trokken via de Langestraat in Zottegem naar de Gentweg. Ze reden naar 't Schipken om langs Sint-Lievens-Esse richting Aalst te trekken. "Het was vooravond als ze hier aankwamen", gaat Rogiers verder in z'n speech. "De toegestroomde mensenmassa juichte en de bevrijders kregen bloemen. Zelf deelden ze sigaretten en chocolade uit. Ze hielden, met hun kolonne van een zestigtal voertuigen, halt ter hoogte van de Schipstraat. Ze rustten uit en aten en zaten rond vuurtjes op de grond."

"Wat de uitrustende Britse soldaten niet wisten, is dat een sterke Duitse kolonne onderweg was naar de Gentweg. Ze hadden net een gevecht aan de "Luchtbal" weten te ontwijken. Hun uiteindelijke doel was Gent. Dat was nog in Duitse handen en daar gingen ze zich hergroeperen", vertelt Rogiers alsof hij er zelf bij was. "Normaal zouden de Duitsers en de Engelsen elkaar niet eens zien, maar plots... een schot! Er brak meteen paniek uit. Wie kon, dook de gracht in of zocht elders dekking. Engelsen en Duitsers keken elkaar in de loop. De Engelse tanks, nog met bloemen versierd, keerden zich één voor één om en draaiden de Gentweg op, de vijand tegemoet."

"De weerstand was zwak, totaal verrast lieten ze vluchtend hun voertuigen in de steek. Amper 30 minuten werd er om en weer geschoten, maar de pil was bitter. Tijdens de schermutselingen vielen twee doden en vele gewonden." Schepen Rogiers maakt het even stil. De 22-jarige Luitenant Russell van de "Royal Engineers" en de 44 jarige Wijnhuizenaar Alfons Hendrickx lieten het leven hier aan ‘t Schipken. In dit kort vuurgevecht werd dit kruispunt tot een slagveld herschapen met stuk geschoten tanks en zwaar beschadigde woningen.

(lees verder onder de foto)


Schepen Rogiers dankte ook de secretaris van het Oud-Strijderscomité John Van Impe: "Ook al is hij op pensioen, hij blijft maar onbeperkt, maar ook onbezoldigd doorwerken. Bedankt John voor al uw inspanningen! "
©Els Coppens

 

Samen met het Oud-Strijderscomité van Herzele werd de slag bij 't Schipken van Wijnhuize herdacht. Een slag die vele wonden naliet. De vorige gedenkplaat, ingehuldigd op de 50ste verjaardag van dit treffen, was verdwenen en dat kon het gemeentebestuur, nocht het Oud-Strijderscomité, zo laten. Daarom werd dit weekend, exact 77 jaar en één maand na deze gruwelijke gebeurtenis, een nieuwe gedenkplaat ingehuldigd.


Foto's


Lees ook:

Podcast Herzeelse Gidsen: Wijnhuize, waar ik mijn jeugd doorbracht

Met ons programma op Radio Star en deze website zetten we de troeven van onze eigen gemeente graag in de verf. Of beter: de nieuwbakken lading Herzeelse gidsen gaat dat voor ons doen. De komende weken vertellen ze met veel enthousiasme en kennis van zaken over onze Herzeelse pareltjes. Vandaag aan de beurt: gids Magda De Leeuw. Magda keert terug naar Wijnhuize, waar ze een groot deel van haar jeugd doorbracht.